Bezoek uit Barneveld

Het is op een gure november ochtend zo rond tien uur, als ik de e-mail open om te kijken of er berichten zijn. De e-mail uit Barneveld trekt mijn aandacht en ik besluit om deze eerst te lezen.

Hallo, staat er ik ben Anne-Claire en studeer dierverzorging op het aller beste college van Nederland Ik en mijn vriendin moeten een verslag maken van iemand die een kleindier hobby heeft. Nu hebben we U uitgezocht want wij houden van konijnen. Kunt U ons a.u.b. helpen?

Als Cor die avond thuis komt laat ik de e-mail aan hem lezen, het is niet de eerste keer dat wij zo een verzoek krijgen. Maar wat deze zo bijzonder maakt is de afstand tussen ons en de school. Meestal zijn het leerlingen uit Schagen, die dan ook nog in ons dorp wonen. Daar hebben we er al veel van achter het huis gehad, ze vragen je letterlijk het hemd van je lijf. Gelukkig heeft Cor veel geduld en kan hij bijzonder goed met al die pubers overweg.

Terug naar de dames uit Barneveld,  laat maar komen zegt Cor. Na ons overleg stuurde ik de dames een e-mail terug, met de vraag wanneer komen jullie? Daar had ik onmiddellijk al een antwoord te pakken, wij komen vrijdag middag kunt U ons van de trein halen?

Die vrijdag middag vertrek ik naar Anna Paulowna en neem als herkenningsmiddel voor de meiden 1 van mijn honden mee. Twee vlotte dames stappen op mij af en stellen zich voor. Cor moet nog thuis komen en de dames vermaken zich binnen eerst met de honden.

Als Cor thuis komt willen ze gelijk naar achter om de konijnen te zien, gelukkig kunnen we onder het afdak staan het is vreselijk weer het regent en het is koud. Achter het huis wordt er met een geknuffeld met de oude Franse hangoren, maar die vinden het heerlijk al die aandacht. Ook de luchs konijnen worden bewonderd maar deze zijn wat minder relaxt dan de Hangoren. Cor verteld terwijl de meiden knuffelen met de konijnen.

Anne-Claire maakt  ook nog foto’s voor het verslag, en Cor vertelt nog wat over de kleurslagen en de verschillen in haarstructuur. Het is ondertussen al aardig laat en als de koffie bruin is roep ik de hele club naar binnen. Tot onze grote verbazing kwam er nog een lijst met vragen te voorschijn. Onder het genot van koffie en een glaasje sap, vuurden de meiden hun vragen af en nam Cor ruim de tijd om op alles een antwoord te geven.  Veel vragen werden er gesteld over alle mogelijke ziektes die konijnen kunnen krijgen en wat er tegen te doen valt. Op school waren ook konijnen en deze werden door hun beide verzorgd, ze hadden ook met ziektes te maken gehad. Zelf was ik van mening dat ondanks het feit dat ze deze opleiding al heel wat jaren volgde[ ze waren beide 18 jaar] ze weinig van de konijnen hun gezondheid afwisten.  Cor kon ze nog heel wat leren en er werd flink geschreven en goed geluisterd. Onderaan de lijst mocht Cor nog een handtekening zetten als bewijs voor school.

Toen de dames genoeg informatie hadden werd de computer opgestart en konden ze nog wat foto’s uit ons bestand zoeken, die ze konden gebruiken voor bij hun verslag. Daarna werd het tijd om de trein op te zoeken, Anne-Claire moest nog helemaal naar Pijnacker reizen, haar vriendin kwam uit Wieringerwerf die was zo thuis.

Elly en Cor Bregman